Znany lekarz mieszkający w Sewilli, Nicolás Monardes (1519-1588), podaje w pracy Ocena medyczna towarów importowanych z naszych majątków położonych w Indiach Zachodnich z 1571 roku zarówno szereg sposobów preparowania liści tytoniu w celu uzyskiwania mikstur leczniczych, jak również liczne wskazania, jak je stosować. Monardes zalicza tytoń do grupy związków o właściwościach „ciepły i suchy”. Zgodnie z klasyfikacją humoralną Hipokratesa i Galena, oznaczało to, że tytoń może być stosowany w przywracaniu równowagi w sytuacjach nadmiernego zimna lub wilgoci. Np. „ciepłe i wysuszające” cechy tytoniu wykorzystywano w leczeniu astmy, którą uznawano za chorobę wynikłą z zimna i wilgoci. Monardes wymienił ponad 20 zastosowań medycznych tytoniu, w dużej mierze pokrywających się z zastosowaniami stosowanymi już wśród Indian amerykańskich

Źródło: Historia tytoniu w Europie A. Grzybowski

W 1922, na ul. Dolna Wilda 87 w Poznaniu, powstaje fabryka tabaczna Józefa Bliskiego. Jednak jej żywot nie trwa długo, gdyż już w 1929 przestaje istnieć.

Źródło: Własne (M.F.)

W Bydgoszczy zostaje uruchomiona fabryka tabaki Emmela, która została przeniesiona z Poznania.

Źródło: Świetne tradycje przemysłowe

W wieku 59 lat, po ciężkiej chorobie, umiera prezes firmy Pöschl Tabak - doktor marketingu Robert Engels. W 1973 roku do firmy Alojzego Pöschla dołącza jego zięć - Engels. To za jego sprawą, firma nie tylko utrzymała pozycję lidera produkcji tytoniu fajkowego i tabaki, ale również stała się jednym z największych producentów tytoniu papierosowego na rynku europejskim.

Źródło: Tobacco Trading International Poland

Tabaka była już w sprzedaży na lizbońskich rynkach.

Źródło: Swedish Snus.info

Portugalia została pierwszym europejskim państwem uprawiającym tytoń poza Ameryką.

Źródło: Swedish Snus.info

Nie można lepiej przywitać nowego roku. W Polsce zgodnie z Uchwałą Sejmu III kadencji (Dz.U. 1999 nr 96 poz. 1107), w życie wchodzi znowelizowana ustawa "O ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych" z dnia 5 listopada 1999 r. Tabaka znów może być produkowana i sprzedawana na terenie Polski.

Źródło: Sejm Polski

Na zjeździe w Schrobenhausen tabacznicy z Niemiec, Danii, Szwajcarii i Anglii powołują Międzynarodowy Związek Tabaczny.

Źródło: H. Brosche "Das Schnupftabakbuecherl" Dachau 2003

Powstaje Niemiecki Związek Tabaczny, który w roku 2002 zrzeszał około 50 lokalnych stowarzyszeń i 3 000 miłośników tabaki.

Źródło: H. Brosche "Das Schnupftabakbuecherl" Dachau 2003

W Straubingu powstaje działająca do dziś tabaczna fabryka Sterneckera.

Źródło: H. Brosche "Das Schnupftabakbuecherl" Dachau 2003

Około tego roku fabrycznie mielona tabaka niemal doszczętnie wypiera w Europie starszą wersję tej używki - mieszanki preparowanej samodzielnie przez tabaczników z tytoniu kupowanego w kawałkach i tartego na specjalnych tarkach.

Źródło: G. Bernard Hughes "English Snuff-Boxes" London 1971.

Zmierzch tabaki jako używki elit. "Hints on Etiquette" piętnuje tabaczenie jako "próżny, brudny nawyk głupich ludzi daremnie dążących do rozjaśnienia swych ociężałych umysłów".

Źródło: G. Bernard Hughes "English Snuff-Boxes" London 1971.

W "The London Tradesman" ukazuje się publikacja dokładnie omawiająca ówczesny angielski przemysł tabaczny, rodzaje tytoniowego surowca, jego pochodzenie i sposoby przetwarzania w młynach. Ponadto przedstawione są praktyczne zagadnienia organizacji pracy - proces szkolenia majstrów oraz wynagrodzenia pracowników.

Źródło: G. Bernard Hughes "English Snuff-Boxes" London 1971

Pan Leonard Dingler senior wróciwszy z Rotterdamu rozpoczyna swoją przygodę z tytoniem, otwierając w Standerton (RPA) małą fabrykę tytoniową oraz sklep z takimiż wyrobami. Bogactwem jego była ręczna maszyna do cięcia tytoniu oraz roczne doświadczenie w handlu tytoniem w Niderlandach`.

Źródło: Rajek's House of Smoke

Swoje drzwi zamyka firma braci Bernard działająca od 275 lat. Producent takich marek jak "Amostrinha", "Gekachelter" czy "Zwiefacher". Czy to oznacza koniec świata dla miłośników tradycji, czy też może tabaki Bernarda będą dalej produkowane, lecz pod inna banderą? Czas pokaże...

Źródło: Rajek's House of Smoke

"Ladies Journal" jeszcze kilkadziesiąt lat wcześniej zachęcający damy do zażywania tabaki obecnie intensywnie zwalcza ten zwyczaj zarzucając mu, iż prowadzi do "trupiego zabarwienia cery, zniszczenia zmysłu powonienia, zatkania nosa i brudnych plam nad górną wargą, a także wywołuje katar i kaszel". "Journal" zachęca również czytelniczki, by nie odwzajemniały pocałunków tabaczących mężczyzn.

Źródło: G. Bernard Hughes "English Snuff-boxes", London 1971

"Ladies Journal" zachęcając czytelniczki do zażywania tabaki zauważa, że czterdziestoletnia tabaczniczka (lub tabacznik) poświęca w ciągu całego życia dwa lata niuchaniu tabaki i dwa lata wycieraniu nosa.

Źródło: G. Bernard Hughes "English Snuff-boxes", London 1971

Umiera Earl Harrington - jeden ze sławniejszych tabacznych koneserów swojej epoki. Spadkobiercom pozostawia kolekcję tabakierek o wartości przekraczającej 3000 funtów, co jest, jak na owe czasy, ogromną kwotą. Plotka głosi, że na każdy dzień roku miał inną drogocenną tabakierkę. Ile prawdy w tej pogłosce - nie wiadomo, w każdym razie faktem jest, że Earl Harrington dzielił swoje tabakierki na przedpołudniowe, popołudniowe i wieczorne, dbając o to, by żadnej z nich nie uzywać w niestosownej dla niej porze.

Źródło: G. Bernard Hughes "English Snuff-Boxes", London 1971

Wydawany w Londynie "Spectator" reklamuje utworzoną w tym mieście szkołę zażywania tabaki przybliżając czytelnikom jej program.

Źródło: G. Bernard Huges "English Snuff-boxes", London 1971

W prasie angielskiej "London Gazette" pojawiają się pierwsze wzmianki o tabakierkach - w specjalnym ogłoszeniu informuje się o zagubieniu okrągłej złotej tabakierki.

Źródło: G. Bernard Hughes "English snuff-boxes", London 1971

Powstaje kolejna angielska firma zajmująca się produkcją tabaki. Jest to działająca po dzień dzisiejszy "Wilsons of Sharrow". Firma ta produkuje tabakę typowo angielską, czyli drobno mielona i sucha. Jej wyroby sprzedawane sa w metalowych tabakierach o pojemnosci 5g, 10g i 20g. Dostępna również w Polsce.

Źródło: Wilsons

W Angli w mieście Kendal powstaje firma Samuel Gawith, produkująca po dzień dzisiejszy szeroki asortyment tabak. Samuel stawia na tradycję, część tabak powstaje na bazie wieloletnich przepisów.

Do dnia dzisiejszego w fabryce pracują m.in. maszyny, które były w firmie gdy ta startowała z produkcją.

Źródło: Samuel Gawith

Źródło: Samuel Gawith

Wraz z 11 statkami (First Fleet), do Australii, a ściślej do Nowej Południowej Walli, przybywa i tytoń.

Źródło: TOBACCO TIMELINE

Percival Pott łączy zażywanie tabaki (snuff - choć mniemam, że chodzi tu bardziej o snuss, lub dip) z rakiem wargi.

Źródło: TOBACCO TIMELINE

Pierre Lorillard zakłada manufakturę tytoniową (produkcja tytoniu fajkowego, cygar, tabaki). Fabryka Lorillarda jest najstarszym przedsiębiorstwem zajmującym się tytoniem w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej.

Źródło: TOBACCO TIMELINE

Na wyspie Rhode Gilbert Stuart buduje tabaczany młyn. Swoje produkty pakuje w wysuszone zwierzęce pęcherze.

Źródło: własne (K.P.)

Do 1771. Powstaje Królewska Fabryka Tytoniu w Sewilli. Była ona największą fabryką przetwarzającą tytoń do 1950 roku, kiedy to budynek fabryki stał się częścią Uniwersytetu Sewilskiego. Drugi pod względem wielkości (185 na 147 metrów) budynek w Hiszpanii. W XIX wieku 3/4 cygar pochodziło właśnie z tej fabryki. Tutaj także umiejscowiona jest fabuła opery "Carmen".

Źródło: http://www.acclaimimages.com/_gallery/_pages/0133-0602-2108-4515.html

W Sandomierzu powstaje pierwsza w Polsce, fabryka tabaki.

Źródło: własne (M.B.)

Powstał w Polsce Zarząd Tabaczany. Cytat: "Rząd zawarł wtedy kontrakt na 6 lat ze spółką Dekert, Rafałowicz i Blank, która zobowiązała się sama sprowadzać materjał, i zakładać fabryki tytoniu i tabaki, urządzać magazyny po całym kraju. Sprzedaż "dystrybutorom" po cenach oznaczonych przez skarb miała być prowadzona tylko przez "oficjalistów skarbowych", a dochód ze sprzedaży dzielił się pomiędzy spółkę a skarb. Do każdej fabryki mianowano inspektora fabrycznego, a do każdego magazynu pisarza magazynowego i substytuta. Od nich szły co miesiąc wykazy do regenta tabacznego w Komisji skarbowej. Dystrybutorami bywali także Żydzi. Po kilku latach zaszła potrzeba ustanowienia pięciu rewizorów generalnych; tak szybko rozrastała się ta gałąź dochodów. Toteż rząd postanowił spółkę spłacić i fabryki wykupić kosztem jednego miljona złp. Fabryk było w roku 1790 trzy, mianowicie: w Warszawie, w Korcu i Poznaniu; w następnym roku przybyła czwarta, w Kielcach. Komisja skarbowa przejęła więc cały personal urzędników i robotników fabrycznych na koszt państwa. Inspektorowie pobierali po 5.000 do 6.000 złp. rocznie, a więc byli opłacani bardzo wysoko; pisarze od 1.200 do 3.000 złp.; płacy robotnika nie znamy."

Źródło: "Dzieje administracji w Polsce w zarysie" Feliks Konieczny, Wilno 1924r.

Działająca w Warszawie Kompania Fabryki Tabaczney Warszawskiej otrzymuje od Magistratu wyłączność na znakowanie własnych wyrobów herbem miasta.

Źródło: "Gazeta Warszawska" nr 56/1796